| Voor- en achtergrondverhaal |
| Gepost
door : Pim Peins
Op: 16/05/2009 01:57 |
|
Alice, een leeservaring<br /> In 2001 las ik "De koorts van het verstand of Alice" door Theo Kars.<br /> Het voorgrondverhaal hiervan werd gesteund door mijn eigen achtergrondverhaal.<br /> In dit geval: mijn eerste liefde (1971 maar wel opnieuw geprobeerd in 1996).<br /> Dat wou zeggen ik was erg betrokken bij het boekverhaal vanuit die persoonlijke lading. Nieuwsgierig naar de schrijver zocht ik Theo Kars vervolgens in 2001 op in mijn eigen archief. Daar vond ik behalve krantenknipsels mijn rapport over lezing van het zelfde boek, maar dan in 1976. Mijn broer, (die zich in 1989 ophing), had het in 1976 uit de bibliotheek gehaald en me voorgehouden dat het voor mij ook wel geschikt was om te lezen, zoals hij op een briefje schreef. Van 1 tot 3 september 1976 verslond ik het.<br /> Ik realiseerde me nu in 2001 dat ik daar helemaal niets meer van wist, en het boek weer gelezen had als nieuw. Dit was bizar omdat men mij levenslang, zelfs als kleuter, zoals ik me herinner, heeft nagegeven dat ik zo'n goed geheugen heb.<br /> In mijn aantekeningen uit 1976 stond dat ik het boek had gelezen, gesteund door het achtergrondverhaal van mijn eerste liefde met de daaraan gebonden emoties.<br /> <br /> Hoe was het mogelijk dat ik me daar bij tweede lezing een kwart eeuw later, niets meer van herinnerde?!<br /> <br /> Vandaag in 2009 heb ik het boek voor de derde keer uitgelezen. Ik wou weten met welke passies het verhaal zich nu zou vullen. Wellicht die van mijn láátste liefde? Of zou de lading van de eerste uit 1971 opnieuw verschijnen?<br /> <br /> Ik spelde het boek regel voor regel. En voelde hoe het op mij geschreven was.<br /> De tegenwerking van ouders en vanuit eigen innerlijk, de smartelijke macht en dwang van het lot die jou scheidt (of die je door jouw eigen onmacht berooft) van een vrouw die de diepstgevoelde verbondenheid voor je betekent...<br /> Dat blijft een bittere thematiek, ook nu ik het boek ten derde male heb gelezen in een soort neutraliteit. Ik was weer heel nieuwsgierig en betrokken en nerveus over de gang van het verhaal, alsof ik de afloop niet kende, maar zonder concreet te denken aan een liefde in het bijzonder.<br /> <br /> Het point of view ligt geheel bij hoofdpersoon Kees, meer dan hij kan de lezer niet weten. Daarom vond ik het opvallend dat er één situatie was waarin we bij uitzondering niet vanuit Kees, maar over zijn schouder mee kijken. Namelijk waar Alice siddert met haar onderlichaam. Kees weet in 1955 nog niet dat een vrouw klaar kan komen, maar de lezer wel...<br /> <br /> Als jullie een boek met betrokkenheid lezen, hebben jullie dan ook een "achtergrondverhaal" waarbij je steeds denkt aan dingen uit je eigen leven, of werkt dat niet bij iedereen op die manier?<br /> Wim Heins<br /> <br /> http://KijkAan.nl/dagboeken/leeuwin.htm |
| Quick reply | |||
| | Terug naar Topics overzicht | | Plaats een reactie| |
| |