Algemeen Forum Memotrip.nl/kijkaan - Reïncarnatie: Waarop Gebaseerd?

http://www.memotrip.nl/kijkaan/

Reïncarnatie: Waarop Gebaseerd?

Gepost door : Jan Willem Nienhuys
Op: 11/01/2005 11:47

TRANSVITALITEIT: 
Alles wat we weten en kunnen, al onze herinneringen, zitten in ons hoofd. De afzonderlijke herinneringen vormen samen een zeer grote hoeveelheid informatie. Zelfs al zou een onstoffelijke ziel deze herinneringen ook hebben, dan nog correspondeert met elke afzonderlijke herinnering en elke vorm van gedrag een bepaalde toestand in de hersenen. Stel dat reïncarnatie een feit zou zijn, en dat bovendien herinneringen aan een vorig leven mogelijk zouden zijn. Dan zou ongeacht hoe het met die onstoffelijke ziel gesteld was, een enorme hoeveelheid informatie van het ene tastbare systeem (het brein van een stervende) overgedragen moeten worden op een ander tastbaar systeem (het brein van een foetus), mogelijk via een onstoffelijk tussenstadium. Toch is nooit in de hersenen maar het geringste spoor gevonden van iets dat zo' n massaal gegevenstransport zou kunnen verzorgen. 
 
De opvatting dat elke mens de reïncarnatie is van een vorige mens wordt onderuitgehaald door het bevolkingsargument: hoe kan de wereldbevolking toenemen van een handjevol (een paar miljoen jaar geleden) tot 5 miljard nu? Als je veronderstelt dat er zielen zijn van nog niet herboren overledenen, moet je die nog optellen bij die 5 miljard. 
 
Hypnoseverhalen hebben de betrouwbaarheid van dromen; ze zijn een mengeling van fantasie en al dan niet begraven herinneringen. Voor zover hypnoseverhalen goed gecontroleerd zijn en klopten, kon een natuurlijke bron worden gevonden. 
 
Vreemde talen die onder hypnose gesproken worden, worden gewoonlijk zogenaamd herkend door personen die zo' n taal zelf niet goed kennen. Wanneer taalkundigen er naar luisterden, bleek de vreemde taal te bestaan uit hetzij zinloos gebrabbel, hetzij flarden van eerder opgepikte fragmenten. 
Dus waarop zou je je als reïncarnatiegelovige moeten baseren? 
Jan Willem Nienhuys

| Terug naar Topics overzicht | | Plaats een reactie|

Gepost door: Milanka Maricic
Op: 13/08/2006 15:54

Meneer Jan Willem weet u het zeker dat onze herinneringen in onze hoofd 
zitten? Kunt u misschien ook een plek in de hersenen aanwijzen waar herinnering aan je eerste zoen zit, of de smaak van een kersen vlaai?Als ik zeg dat ik drie keer spontane beelden (herinneringen?)aan 3 vorige levens heb gehad, wie bent u om mijn ervaringen in twijfel te trekken?Alleen is het 
voor mij volstrekt onbelangrijk om te bewijzen dat reinkarnatie wel plaatsvindt.Ook het feit dat ik die ervaringen heb, helpt niet om alledaagse beslommeringen in dit leven beter aan te kunnen.

Gepost door: Theosofie.net
Op: 14/05/2007 17:26

Hoe reïncarnatie bewijzen? 
Hoe kunt u bewijzen dat reïncarnatie een feit is? Dit is een van de meest voorkomende vragen die ons worden gesteld en ik verbaas me altijd erover dat zo’n vraag kan worden gesteld. Verwacht u iets te kunnen bewijzen zoals in een laboratorium, terwijl het daar niet thuishoort? 
Wat is bewijs? Het denken ervan overtuigen dat iets waar is. Dat is bewijs – zo formuleert men het in de rechtszaal en terecht. Wanneer dus het denken door het geleverde bewijsmateriaal niet tot de overtuiging is gekomen dat iets waar is, dan is dat niet bewezen, zelfs al is het misschien wel waar. Ziet u nu niet dat de enige manier om iets bewezen te krijgen is het tot het uiterste te overdenken? Dan raakt u overtuigd; en al heeft u misschien volstrekt ongelijk, toch is dat voor de denkende mens de enige manier om een bewijs te krijgen. Maar verwar een bewijsstuk niet met een bewijs. Ik heb een kwitantie die aangeeft dat een bedrag van duizend dollar is betaald. Bewijst dit dat het geld inderdaad is betaald? Iedere jurist zal u zeggen dat het geen bewijs is. Het is een bewijsstuk dat bijdraagt tot het vaststellen van het mogelijke feit dat er duizend dollar door iemand aan iemand is betaald; maar het kan een vervalsing zijn; die kwitantie is misschien niet een echte kwitantie. Maar als iemand die gedetailleerde omstandigheden over iets hoort, die het ter overweging voorgelegde bewijsmateriaal onderzoekt en analyseert, ervan overtuigd raakt dat X duizend dollar aan Z heeft betaald, dan ondersteunt het bewijsstuk de innerlijke overtuiging en maakt die overtuiging sterker. 
Welnu, hoe kan men iemand wederbelichaming bewijzen? Door een onpartijdig en nadenkend mens ervan te overtuigen dat het de enig mogelijke en bevredigende verklaring is voor het menselijk bestaan. Hoe wordt dat bewijsmateriaal geleverd? Door na te denken. Op deze manier: we zijn hier. We zijn niet allemaal gelijk. We verschillen onderling meer dan de bladeren aan de miljarden bomen op het aardoppervlak. Ieder mens is een eenheid. Hoe kwam die denkende en voelende eenheid op deze aarde? Door God geschapen? Bewijs me dan eerst dat er zoiets als een scheppende God bestaat. 
Hoeveel eenvoudiger en redelijker is de veronderstelling – wat het aanvankelijk schijnt – dat we hier te maken hebben met een denkend, voelend, zelfbewust wezen, dat we nu in dit leven aantreffen. We zien dit wezen in een stadium van wat kennelijk een onvergelijkelijk lange evolutiereis is. Dat is de eerste gedachte. We zijn hier. We zijn niet door een wonder geschapen – door de een of andere buitenkosmische, buitengewoon onrechtvaardige God, die sommige mensen bijna goddelijk maakt en anderen hevig en ellendig laat lijden. U kunt het verstand wel om de tuin leiden en zeggen: ‘Dit zijn zaken die tot de Goddelijke Genade behoren en buiten onze macht liggen’; maar voor iemand die nadenkt is dat geen antwoord en geen bewijs. Zo ontwijkt u de vraag. 
Wat we onder ogen moeten zien is het feit dat we bestaan, dat we onderling heel veel van elkaar verschillen; dat we in onszelf het bewijs van groei constateren. En hoe kan men in één kort leven op aarde alle groei die noodzakelijk is verwezenlijken? Hoe staat het met die arme kinderen die worden geboren en die doodgaan vóór ze de kans krijgen om te groeien? Krijgen die niet nog een kans om terug te komen – de kans om het opnieuw te proberen? We moeten de zaken nemen zoals ze zijn. Ik ben niet iemand om deze geest, die wordt gekenmerkt door harmonie en kosmische recht-vaardigheid, te beschuldigen van onrechtvaardig en partijdig handelen – nooit! 
Een andere gedachte: Wie zijn wij – wij menselijke ego’s met onze prachtige vermogens en gevoelens? Vanwaar komen onze ethische instincten? Een gedachte die de Duitse filosoof Kant ertoe bracht te erkennen dat er goddelijke rechtvaardigheid bestaat, omdat deze ethische instincten, naar het ons toeschijnt, vaak in strijd met de louter zelfzuchtige, persoonlijke mens werken; bijvoorbeeld wanneer iemand zijn leven geeft voor een groot ideaal of voor iemand van wie hij houdt. Daar zit iets goddelijks in. We tonen het goddelijke zelfs in onze constitutie. Zegt dit ons niet dat we in wezen zonen van God zijn, zoals de christenen zouden zeggen; vonken van het goddelijke vuur dat maakt dat het heelal zijn ordelijke gang vervolgt – vonken van die goddelijke harmonie en intelligentie die de vele wonderen om ons heen veroorzaken, in de hemelen of op aarde? Wij zijn in dit heelal omdat we onlosmakelijke delen ervan zijn. We kunnen het nooit verlaten. We horen er thuis. In diepste wezen zijn wij en het heelal identiek. En wat betekent dit, gevormd te zijn uit het materiaal en de essentie ervan? Omdat het eeuwig is, zijn ook wij eeuwig. We zijn even oud als het heelal en blijven bestaan evenals het heelal. Het is feitelijk onszelf in diepste wezen. 
Laten we in gedachten nog wat verder gaan. Omdat er nergens iets toevallig gebeurt, er geen toeval bestaat, maar alleen de onontkoombare werkingen van de kosmische wet, zijn wij mensen, één kleine hiërarchie in die kosmos, hier niet toevallig; daarom heeft onze aanwezigheid hier een bedoeling en die bedoeling is geworteld in het kosmische leven, in de kosmische intelligentie, in de kosmische wet. Het zou volslagen zinloos zijn als wij op deze aarde verschenen voor één kort aards bestaan, om dan te verdwijnen zonder dat het iets goeds oplevert of misschien zonder vergelding voor onze kwalijke daden. 
Waarom zijn we hier op deze aarde? Waarom zijn we nu hier? Waarom leefden er mensen in andere tijden en hoe staat het met de mensen die in de toekomst na ons komen? Waarom zijn die er dan? Dat zijn allemaal zaken van de kosmische wet. Ik verzoek u de gedachtegang te volgen, want we gaan in ons denken van schakel tot schakel. Omdat we hier zijn op grond van de wet en één leven volstrekt onvoldoende is om de doeleinden van het kosmische denken te verwezenlijken, is het duidelijk dat onze aanwezigheid nu een bewijs is voor reïncarnatie. Wat zou ons anders hier hebben gebracht? Welke kosmische geest heeft ons hier neergezet in plaats van op een andere planeet in ons zonnestelsel, of in een stelsel buiten het onze? We zijn hier omdat we hier eerder zijn geweest, omdat we hier de zaden van het lot zaaiden en we komen op deze aarde terug om te oogsten wat we hebben gezaaid. Dit heelal, dat door kosmische wetten wordt geregeerd, staat niet toe dat we maïs of tarwe in het ene land zaaien en drie of vier maanden later naar een ander land reizen om te proberen daar de maïs en de tarwe te oogsten. Waar we het zaad zaaiden, moeten we de oogst binnenhalen. Dat is duidelijk. Dat we hier zijn is voor iemand die helder en logisch van stap tot stap of van gedachte tot gedachte nadenkt al een bewijs voor reïncarnatie. Anders moeten we zeggen dat de kosmische wet ons toevallig hier heeft gebracht. En wie gelooft dat? Als deze wereld door toeval werd geregeerd, zouden we zien dat de sterren in hun banen en alle planeten kriskras door de kosmische ruimte bewegen, niet door wetten gebonden, zonder oorzaak, onordelijk, zonder intelligentie of systeem. 
Dat is uw bewijs. Denk daarover eens na, beredeneer het, ga stapsgewijs en logisch denkend te werk. We zijn hier op deze aarde omdat we hier zaden van het lot, van het leven hebben gezaaid en we komen terug om die te oogsten: om het onrecht dat we in het verleden hebben begaan ongedaan te maken en de beloningen te oogsten van wat we in het verleden hebben gezaaid. Daarom komen we in de toekomst terug om ons opnieuw te belichamen. We maken van onszelf nu wat we in de toekomst zullen worden. We bereiden nu het lot voor dat we in ons volgende leven op aarde zullen krijgen. Ik heb het nu niet over de tussenliggende levensfasen, tussen het ene leven op aarde en het andere. Dat is op zichzelf een wonderlijk verhaal. Ik wijs nu alleen erop dat onder de universele wet alles zich wettig voltrekt, volgens oorzaak en gevolg, dat betekent dat iedere oorzaak een gevolg voortbrengt dat niet kan worden ontlopen. Als u uw ziel misvormt door kwalijke gedachten en gevoelens, wordt u daardoor geen barmhartige engel. U wordt innerlijk lelijk en misvormd en zal de beloning en vergelding oogsten van wat u uzelf heeft aangedaan. 
Het heelal is bezield en die ziel is voor het heelal wat de ziel van de mens voor hem is. Het fysieke heelal dat we om ons heen zien is slechts het lichaam van het heelal, zoals het menselijk lichaam slechts het lichaam van zijn ziel is; en zowel het fysieke heelal als het menselijk lichaam zijn op slechts zeer onvolkomen wijze de uitdrukking van de goddelijke, geestelijke, intellectuele, psychische, astrale en alle hogere wetten en machten, energieën, krachten en substanties die de onzichtbare werelden in de ruimte zijn. 
Ziet u nu niet hoe wij stap voor stap, door logisch te redeneren, door het instinct en door de dingen zorgvuldig te overdenken, tot de overtuiging komen dat we niet alleen in ons diepste wezen kinderen, afstammelingen van het goddelijke vuur zijn, maar dat we, als vonken van de goddelijke vlam, een evolutionair en cyclisch groeiproces doormaken en voortdurend vorderen van het lagere naar het hogere, zoals een kind wordt geboren en van het onbewuste kinderstadium opgroeit tot een denkend en voelend mens met ethische instincten? 
Denk daarom op die wijze door en dan zult u nooit meer iemand de vraag stellen: bewijs me dat er reïncarnatie is of bestaat. U zult zelf het bewijs ervoor bezitten.

Gepost door: Katinka Hesselink Op: 14/05/2007 17:31
Reïncarnatie waarop gebaseerd?<br /> Bezoek eens:<br /> http://www.katinkahesselink.net/theosofie_nl/reinc.html

Gepost door: D.Rammerd
Op: 11/10/2007 22:28

Als ik na de dood uiteenval voor stoffelijke recycling zonder overblijfsel van mijn bewuste individualiteit dan betekent dit voor mijn huidige besef dat het aardse leven een zinloze tragedie is. Dood is dood vormt voor mij een gepasseerd station. 
Zeker weet ik het natuurlijk niet en dat ergert me, maar ik geloof verder dat absoluut objectieve kennis ook niet bestaat en dat alles interpretatie is, hetzij deugdelijk (wetenschappelijk) hetzij in (blind) geloof (b.v. dat Sint's Pieten de cadeautjes in je schoen leggen). 
Een kennis van mij heeft een hartstilstand gehad, en ik vroeg hem natuurlijk, wat hij had gezien of meegemaakt. Hij riep triomfantelijk: Nu weet ik dat er niets is na de dood! 
Haha, "weet". Wat heet? Toen Joeri Gagarin (1934-196

, als eerste ruimtevaarder op 12 april 1968 rondkeek verklaarde hij dat hij God niet kon zien, wat in het Sovjet-Russisch staatsatheïsme een politiek correcte uitlating was. 
Zelfs een godsdiensthater kan zo kien zijn het niet-zien van God geen bewijs te achten dat Hij inderdaad niet bestaat. Net zo is het niet-zien van draken geen bewijs is dat er geen draken bestaan. Er is ook geen bewijs dat Jezus niet op het water heeft gelopen. Alles wat hier wel is: geen aanleiding om het aan te nemen. 
Er zijn proeven om bijnadood na te bootsen, maar die verklaren niet waarom zuurstoftekort in de hersens bij proeven hiermee (ze kunnen natuurlijk niet echt zo ver gaan dat iemand bijna dood is) nooit leidt tot een totaal gewijzigde levensvisie, herzien van prioriteiten en kwijtraken van angst voor de dood, wat wel gebeurt na een echte bijnadoodervaring. 
Wat dat betreft valt aan te raden het webonderdeel te lezen op de hierbijhorende site te: 
http://kijkaan.nl/bijnadood

Gepost door: Sarco Faag
Op: 01/11/2007 13:52

Eeneiige tweeling gescheiden in bizar experiment 
De ééneiige tweeling Paula Bernstein en Elyse Schein kwam 35 jaar geleden in New York ter wereld. Vanwege een bizar sociaal experiment werden de twee meisjes echter vlak na de geboorte van elkaar gescheiden. 
De ouders van de meisjes werden onkundig gehouden van de werkelijke reden van het experiment. Toch groeide de tweeling voorspoedig op en zonder dat ze van elkaars bestaan wisten, schreven ze allebei voor hun eigen schoolkrant, studeerden allebei filmgeschiedenis en werden beide schrijfster. 
Maar na 35 jaar begon er iets te knagen bij Elyse. Ze besloot op zoek te gaan naar haar biologische moeder. De schok was groot toen het adoptiebureau haar vertelde dat haar moeder haar niet wilde zien, maar dat ze wel een tweelingzus had. Zo kwam Elyse erachter dat zij en haar tweelingzus onderwerp waren van een geheim, onethisch onderzoek naar nurture versus nature. 
Dat onderzoek richtte zich op de vraag hoeveel invloed de omgeving (nurture) heeft op de keuzes die iemand maakt (nature) tijdens zijn leven. Een onderwerp dat de gemoederen in de wetenschappelijke wereld al sinds mensenheugenis bezighoudt. Hoewel de resultaten van het onderzoek nog tot 2066 geheim blijven, is de tweeling ervan overtuigd dat nature het wint van nurture. Zelf zijn ze daar het levende bewijs van, dus waarom moet je er nog reïncarnatie bij halen om verschillen tussen individuen te verklaren? 
Alles ligt gewoon alleen maar vast in de genen. 
 
Lees het volledige artikel: 
http://www.telegraph.co.uk/news/main.jhtml?xml=/news/2007/10/27/wtwins127.xml

Gepost door: Amandus Tempelhof
Op: 04/11/2007 11:50

Ziezo dat was 1 bijzonder geval van tweelingen waar ziel en zaligheid bestierd lijken te worden door hun gelijke genen, volgens de schrijver. Maar alleen natuurlijk als je wel gelooft in nature en nurture, maar niet in gewoontepatronen uit vorige levens. Daar kennen ze zelfs het begrip "tweelingzielen", als groeipartners, al hoeven die niet altijd twee handen op 1 buik te zijn (kunnen elkaar zelfs uit hun tenen haten). 
In elk geval heb ik ook 1 bijzonder geval van 1-eiige tweelingen. De ene had een zwak ik en schikte zich een kwart eeuw in 's mans grillen, maar ging zich toen emanciperen, doch beschikte toch niet over de moed helemaal op eigen benen te komen. Niettemin omarmde zij in de tussentijd zgn. progressieve en feministische normen en waarden, leerde dat individuen verschillen, en deed geheel afstand van haar kerkgeloof. 
De andere tweeling had van kindsbeen af een sterk ik en de kindman met wie ze trouwde vluchtte na het bronzen feest dan ook voor haar weg met een nieuwe vrouw. Nadien koesterde de verlaten tweeling een bittere wrok tegen mannen in het algemeen, uitknijpers in het bijzonder, en hield vast aan haar kerkelijk godsgeloof. Verkenningen buiten dit terrein vonden wel plaats maar de behoudende mentaliteit was sterker en hoewel de scherpe kanten verdwenen, zoals geloof in de hel, praktiseerde zij zgn. blijmoedige geloofsstandpunten waarover bijtijds kon worden gedramd. 
Zij overleefde haar tweelingzus verre, aangezien die onder de druk van haar doorgeduld samenwonen met starre wettige man psychosomatische tumoren ontwikkelde en daaraan bezweek. 
De achterblijvende tweeling had nimmer ziektes en bleef tot hoog klimmende leeftijd ogen of zij 60 jaar oud was, daarbij geheel zelfstandig levend. 
Hoewel beiden een diepgevoelde zielsverwantschap kenden, en aanvankelijk thuis waren in een zelfde soort burgerlijk levensgevoel, mag men stellen dat zij zich hebben ontwikkeld eerder als tegenpolen dan als klonen van elkaar. 
Al met al hou ik het er zelf op dat 's mensen wedervaren wordt bepaald door nature, nurture, en het daarachter liggende "karma". Wie dit laatste ontkent zal menen dat mijn niet-bestaande 1-eiige tweelingbroer dit roerend met mij eens zou zijn geweest door erfelijke genen. Ik vind deze mening dan bepaald door ergelijke genen. 
Amandus

Gepost door: Neuromast Op: 10/11/2007 11:18
Dat veel mensen iets geloven bewijst weliswaar op zich niks, maar najaar 2007 bleek uit het Metro Life Panel: ruim 62% denkt dat er na de dood in ieder geval nog "iets" is. Niet bang voor de dood is 38%. Van de ondervraagden gelooft 20 procent in een leven na de dood zoals dat in zijn of haar geloof beschreven staat. Ook 20% gelooft in reïncarnatie. Daarvan wil 56% terugkomen "als zichzelf".

Gepost door: Neuromast Op: 08/10/2008 18:04
Bekijk de film met Pim van Lommel (op de VPRO) over zijn boek Eindeloos Bewustzijn:<br /> http://bewustzijnsontwikkeling.hyves.nl/widget/52637249/Eindeloos_bewustzijn/D5Ai/?&pageid=AEQWBO9FDXK4WK4W0

Gepost door: J.Bollebas
Op: 05/02/2009 18:50

DOOD EN DOOD 
Kijk, alleen mijn zintuigen gebruikend zou ik niet aannemen dat FM-klassiek in de ether is. Zo zou ik ook materialistisch moeten geloven in 'dood is dood'. Maar ik heb door het gebruik van mediums (radiotoestellen, paragnosten) tegenwoordig het 'geloof' dat er 'meer' is. Inclusief dat ik als individu kan bestaan los van mijn lichaam. Denk maar aan Pim van Lommel (zie hierboven). 
Consequentie hiervan is min of meer dat er 'sferen' zijn buiten de stoffelijke aardse, waaruit wij vandaan komen en naar teruggaan. Ik ben mijn bronnen gaan vertrouwen en geloof nu in 'reïncarnatie'. Dit zeg ik niet om het zgn. te bewijzen maar om mijn referentiekader aan te geven. Handig is je lichaam als auto te zien waar je uitstapt als hij versleten is en het rondrijden ermee op aarde als blijkbaar nodig leerproces. 
Hebben we het over 'uittreden' dan bedienen we ons ook niet van het thans wetenschappelijk gehanteerde uitsluitend materiële paradigma. Want dan moet je daarvoor verklaringen hanteren als hallucinaties om te ontsnappen aan kwellingen of andere psycho-reacties, die overigens als zodanig zelf ook wel kunnen bestaan, denk aan multipele persoonlijkheidsstoornis (de nieuwe naam dissociatieve identiteitsstoornis vind ik maar raar omdat m.i. niet al die subpersonen dissociatief hoeven voelen). 
Nee uittreden betekent in dit verband als heel individu je lichaam verlaten met behoud van de energieverbinding ermee (anders is het overlijden) en dan? Bepaalde paranormaal begaafden dachten als kind dat iedereen het had om af en toe je lichaam van een afstand te zien. Die hebben dat spontaan. Sommigen vertoeven af en toe in een niet-aardse sfeer, die dusdanig gelukzalig is dat die verre valt te prefereren boven het ondermaanse. Deze informatie is niet mijn mening maar die van hen, doch het is wel mijn inschatting dat dit dan dus niet valt te duiden als suïcidaal. Deze types willen momentaan niet overlijden want leven b.v. heel geannimeerd en volgen een roeping om met heldere vermogens te helpen en te genezen, genieten zelf van het leven en van reizen. Dus ik zie voor hun uittredingen geen psychiatrische interpretaties. 
Daarbij komt dat we hier mensen bij de hand hebben, die volgens mij meer dan gemiddeld sterk gevestigd zijn in hun eigen kracht en wezen. Vergelijk het met miljonair zijn, als gangbare financiële fluctuaties je evenmin echt deren. 'Ongeluk' is dan niet totaal ongelukkig. 
Mogelijk zijn deze types relatief veel verder dan de doorsnee mens op weg naar Verlichting, maar omdat ik zelf niet weet wat dit is kan ik dat niet beoordelen. 
Janus Bollebas

Gepost door: B. Bast Op: 05/10/2009 21:22
De Australische Peter Ramster heeft als regressie-therapeut patiënten gehad die zich Europese levens herinnerden en hier kan je zien hoe die reageerden toen zij met hem terugkeerden naar die locaties:<br /> http://www.youtube.com/view_play_list?p=D6BAE6E75C6AEF35

Gepost door: Ria Op: 17/03/2010 15:00
Hier is het bewijs, een wonderkind:<br /> <br /> http://www.artakiane.com/

Gepost door: B. Koppinga Op: 19/01/2011 09:37
LEVEN NA DE DOOD ?<br /> Alhoewel er geen absoluut wetenschappelijk bewijs voor een persoonlijk voortbestaan na de dood bestaat, zijn er toch wel sterke convergerende argumenten gebaseerd op ervaringen en verschijnselen, die daarvoor pleiten.<br /> <br /> Laten we deze eens beschouwen:<br /> http://www.xs4all.nl/~wichm/paraps_nl.html

Quick reply

| Terug naar Topics overzicht | | Plaats een reactie|