Nu het debat losbrandt over donatiewetgeving, begint nog niemand over het geloof dat je bij je geboorte incarneert en dus bij je dood weer excarneert. Ik ken paragnosten e.d. die vinden dat de fijnstoffelijke energie (waarmee je je lichaam verlaat) tijdens leven verbonden is aan het levende stoflichaam, dus als daar organen levend van worden overgeplant in bijvoorbeeld... een wereldberoemde popster, dan zijn bepaalde donoren bang dat ze ook na hun dood nog last houden van smerige muziek, die de hemelse harpen uiteraard lelijk kan storen.
Ook via spiritistische mediums hoor je soms van gene zijde dat de op dat moment dienstdoende geesten zich uitspreken tegen orgaandonatie vanwege foute energie-verstrengeling. O wacht voor ik het vergeet: ik sta zelf geregistreerd om al mijn organen vrijelijk uit te delen hoor, want ik denk nog steeds geen last meer te zullen hebben van mijn weggegeven ouwe jas. Maar is dat wel zo vanzelfsprekend en hoe combineren jullie dit met een eventueel geloof in een doorlopend leven?
Nina
N
Nina Waterweg
09/03/2005 11:36
Orgaandonatie werkt storend na je dood dus...
| | Terug naar Topics overzicht | | Plaats een reactie| |
| |
B
Boris
09/03/2005 11:38
Ik denk dat er nog een andere manier is om dit probleem te omzeilen en tegelijk het aantal orgaandonoren omhoog te krijgen.
Geef de mensen die doneren de mogelijkheid om aan te geven aan wie ze (niet) hun organen willen afstaan.
Lijkt me volstrekt logisch: Over al mijn bezittingen kan ik zelf beslissen aan wie ik ze nalaat wanneer ik overlijd, volgens het testamentrecht BEHALVE mijn meest persoonlijke bezit, mijn eigen lichaam.
Boris
Geef de mensen die doneren de mogelijkheid om aan te geven aan wie ze (niet) hun organen willen afstaan.
Lijkt me volstrekt logisch: Over al mijn bezittingen kan ik zelf beslissen aan wie ik ze nalaat wanneer ik overlijd, volgens het testamentrecht BEHALVE mijn meest persoonlijke bezit, mijn eigen lichaam.
Boris
I
Ira Tand
09/03/2005 11:42
Goed idee om te screenen wie je je organen nietwil geven. Ik geef ze in elk geval niet aan oorlogsmisdadigers zoals Bush, Poetin, Saddam, en ook niet aan mohammedanen want als die bij Allah komen met een nieuw aangenaaide hand dan weet Die niet of de hand was afgehakt wegens diefstal of door een bedrijfsongeval. Alle criminelen en donatieweigeraars sluit ik ook uit maar ik wil wel nu zelf organen ontvangen van misdadigers zodat die nog wat goeds doen.
Ira.
Ira.
D
Dita
22/02/2007 12:03
HIER VOLGT EEN FRAGMENT
Het uitnemen van organen dient zo snel mogelijk na het vaststellen van de "westerse dood" te geschieden en er is dan een gerede kans dat het gehele stervensproces van de acht onderfasen uit het boeddhisme nog niet is voltooid. Hierdoor kunnen voor de donor kansen op realisatie verloren gaan.
Hylkema heeft zijn lichaam, na zijn dood, ter beschikking gesteld van orgaandonatie, onder de voorwaarde dat hij bewust is overleden (volgens alle fasen van het stervensproces). Ook stelt hij graag de organen die hij bij voortzetting van zijn leven kan missen ter beschikking van anderen, als daardoor de kwaliteit van iemands leven aanzienlijk wordt verbeterd en hij het gevoel heeft dat de ontvanger daar ook (in boeddhistische zin) goed gebruik van zal maken. Hij zal graag iemands organen ontvangen, wanneer daardoor de kwaliteit van zijn leven zo verbeterd kan worden dat hij meer tijd voor studie en beoefening heeft en dit unieke leven als mens kan gebruiken om vorderingen op weg naar boeddhaschap te maken. Maar, weet hij: "In de praktijk is mijn keuze meer theoretisch dan praktisch. Inmiddels, twintig jaar na het opstellen van mijn codicil, zijn mijn organen te oud zijn voor transplantatie en zullen de nadelen van het ondergaan van een transplantatie voor mij niet meer opwegen tegen de voordelen van verbetering van de kwaliteit van mijn leven."
Varamitra heeft nog geen donorcodicil. "Sterven doe je niet alleen," zegt hij, "er zijn vrienden en familie betrokken. En met name het afscheid nemen van iemand die al wel hersendood is maar nog niet echt dood is een uitermate ingrijpende gebeurtenis. Het moment van sterven wordt bij orgaandonatie bepaald door de kwaliteit van de organen en de beschikbaarheid van patiënten die wachten op een orgaan. Dat kan zowel betekenen dat het lichaam langer in leven wordt gehouden of dat het moment van afscheid nemen zich acuut kan aandienen."
Henk Barendregt is persoonlijk voor orgaandonatie, alsook voor ontvangst. Maar hij noemt nog een ander punt om in ogenschouw te nemen: het karmisch effect van het gedoneerd krijgen. Het ontvangen van een nier bijvoorbeeld, is niet karmaneutraal. "Karma ontstaat als het gevolg van genen en opvoeding en daar komt bij transplantatie nog een extra mogelijke oorzaak bij. Ons gemoed, met name stress, wordt sterk bepaald door de interactie tussen onze bijnier en de hypofyse. En stress beïnvloedt weer ons hele systeem."
Een orgaan ontvangen betekent dat men moet weten dat men een andere stressdrempel kan krijgen. "Orgaandonatie kan in principe tot een veranderde persoonlijkheid leiden, tot voor de persoon tot dan toe onbekend karma."
LEES DE GEHELE TEKST OP:
http://www.dianavernooij.nl/Forum%206.html
Het uitnemen van organen dient zo snel mogelijk na het vaststellen van de "westerse dood" te geschieden en er is dan een gerede kans dat het gehele stervensproces van de acht onderfasen uit het boeddhisme nog niet is voltooid. Hierdoor kunnen voor de donor kansen op realisatie verloren gaan.
Hylkema heeft zijn lichaam, na zijn dood, ter beschikking gesteld van orgaandonatie, onder de voorwaarde dat hij bewust is overleden (volgens alle fasen van het stervensproces). Ook stelt hij graag de organen die hij bij voortzetting van zijn leven kan missen ter beschikking van anderen, als daardoor de kwaliteit van iemands leven aanzienlijk wordt verbeterd en hij het gevoel heeft dat de ontvanger daar ook (in boeddhistische zin) goed gebruik van zal maken. Hij zal graag iemands organen ontvangen, wanneer daardoor de kwaliteit van zijn leven zo verbeterd kan worden dat hij meer tijd voor studie en beoefening heeft en dit unieke leven als mens kan gebruiken om vorderingen op weg naar boeddhaschap te maken. Maar, weet hij: "In de praktijk is mijn keuze meer theoretisch dan praktisch. Inmiddels, twintig jaar na het opstellen van mijn codicil, zijn mijn organen te oud zijn voor transplantatie en zullen de nadelen van het ondergaan van een transplantatie voor mij niet meer opwegen tegen de voordelen van verbetering van de kwaliteit van mijn leven."
Varamitra heeft nog geen donorcodicil. "Sterven doe je niet alleen," zegt hij, "er zijn vrienden en familie betrokken. En met name het afscheid nemen van iemand die al wel hersendood is maar nog niet echt dood is een uitermate ingrijpende gebeurtenis. Het moment van sterven wordt bij orgaandonatie bepaald door de kwaliteit van de organen en de beschikbaarheid van patiënten die wachten op een orgaan. Dat kan zowel betekenen dat het lichaam langer in leven wordt gehouden of dat het moment van afscheid nemen zich acuut kan aandienen."
Henk Barendregt is persoonlijk voor orgaandonatie, alsook voor ontvangst. Maar hij noemt nog een ander punt om in ogenschouw te nemen: het karmisch effect van het gedoneerd krijgen. Het ontvangen van een nier bijvoorbeeld, is niet karmaneutraal. "Karma ontstaat als het gevolg van genen en opvoeding en daar komt bij transplantatie nog een extra mogelijke oorzaak bij. Ons gemoed, met name stress, wordt sterk bepaald door de interactie tussen onze bijnier en de hypofyse. En stress beïnvloedt weer ons hele systeem."
Een orgaan ontvangen betekent dat men moet weten dat men een andere stressdrempel kan krijgen. "Orgaandonatie kan in principe tot een veranderde persoonlijkheid leiden, tot voor de persoon tot dan toe onbekend karma."
LEES DE GEHELE TEKST OP:
http://www.dianavernooij.nl/Forum%206.html
Snelle reactie als