Agressie en schelden door gedragsgestoorde kinderen die middelvingers opsteken,lijken mij voort te komen uit minderwaardigheidsgevoelens en domweg verdriet. Ik vond het daarom als kleuterleidster rot voor de knulletjes in programma Nova van vorige week, dat ze met toch luide stem te kijk werden gezet voor hun klasgenootjes en in een voor hen vernederende situatie werden gedwongen. De dappersten onder hen bleven hun beide middelvingers opsteken, en dat kon ik wel waarderen.

Ik heb zelf een keer zo'n mannetje in mijn klasje gehad. Op de ochtend dat hij voor het eerst bij me zou komen, hij was drie jaar, begroette hij me door op de grond te spugen en zijn middelvinger

op te steken.

Het was een driejarige die er uit zag als een zestienjarige. Hij was compleet in zwart leer gekleed met gel in het haar, en dus de middelvinger en het spugen op de grond. Het is krankzinnig om een driejarig jochie zo te zien!

Het was een jongetje uit een zwaksociaal gezin, de moeder was Surinaams en de Turkse vader daar was ze al van gescheiden. Yunus heette het kind. U gelooft het misschien niet, maar binnen een paar dagen, was hij mijn kleine vriend. Ik sprak een keer met de moeder, ze klaagde erg over zijn gedrag thuis, en ze vertelde me doodleuk dat ze Yunus met de riem sloeg als hij in zijn broek had geplast. IK heb haar uitgelegd hoe zindelijk worden bij kleine kinderen gaat... Helaas was Yunus na een half jaar ineens niet meer in mijn klasje. Het bleek dat ze, ook voor haar dochtertje, de rekeningen voor de peuteropvang nooit betaalde. Ik heb nog hemel en aarde bewogen, om dit kind bij me te kunnen houden, maar dat mocht niet baten. Ik begreep dat de moeder hem gewoon op een ander peuterschooltje had gedaan, zodat ze ook daar hoopte zonder te

betalen een tijdje voort te kunnen. Het ergste vond ik het voor Yunus, omdat hij nu weer een andere leidster zou krijgen, en ik wist niet hoe die op hem zou reageren.